خرد ماورای معیارهای فانی

مرکز اداری آتلانتیس، معبد پوزئیدون بنایی باشکوه در مرکز مجموعه کاخها قرار داشت. درآنجا حکمرانان هرایالت بدورهم جمح می شدند. ‏این معبدگواه خیره کننده ای از هنر فلزکاری آتلانتیسیها بود. براساس گفته های افلاطون دیوارها ازجنس طلا ونمای بیرونی عمارت پوششی ازنقره داشته. انتهای ستونها پوشیده از طلا و قسمت داخلی سقف از جنس عاج مزین به طلا نقره و مس وبقیه دیوارها، ستونها وکف زمین همگی پوشیده ‏ازمس بود. پیکره عظیمی از پوزئیدون در حال راندن شش اسب بالدار در میانه و مرکز حیاط معبد قرار گرفته بود. در پای این پیکره پریهای دریایی درکنارهم به ردیف قرارداشتند.   ‏پادشاه آتلانتیس و نه برادرش شاهزادگان نه ایالت، هر پنج یا شش سال دراین تالار بدور هم جمع می شدند و بعد از قربانی کردن یک گاو نر و پیشکش بدرگاه خدایان قوانین را بر روی لوح طلایی می نوشتند. به گفته افلاطون عدالت حاکم شده و مردم آتلانتیس در صلح و صفا زندگی میکردند. قلب آنها مملو از ممل صداقت و شرافت بود.   «منتظر قسمت چهارم آتلانتیس باشید»

شهری غرق در شکوه و جلال

در میان آنچه افلاطون از شکوه و جلال آتلانتیس برای ما نقل کرد. عظمت کاخ سلطنتی از همه بیشتر بوده است . کاخ سلطنتی بر روی تپه ای درمرکز پایتخت در حالیکه سه آبرو آنرا احاطه کرده بود قرارداشت ومعبد پوزئیدون درراس آن بنا شده بود. افلاطون مینویسد اطلس بزرگترین و اولین پادشاه فرزند پوزئیدون، این مجموعه را برپا داشت. تمامی پادشاهانی که بر تخت سلطنت می نشستند مانند پیشینیان خویش مفتون ومجذوب این عظمت شده و سعی درگسترش آن داشتند.   ‏بازدید کنندگان کاخ سلطنتی ابتدا واردگردشگاه طویلی می شدند که سه آبرو را قطع می کرد وسپس ازمیان دروازه ‏بزرگی گذر می کردن که دیوارهایش ازبرنج ، قلع ولایه داخلی آن ازمس بود ومانند شعله های آتشی می درخشید. درمیان حصارها خانه های درباریان با نمایی از سنگهای سرخ و سیاه ‏و سفید قرار داشت. جلال و شکوه ‏این بناها درشرح و توصیف نمی گنجد. براساس گفته های افلاطون ثروتی در آنجا وجود داشت که هیچگاه درهیچ درباری دیده نشده ونخواهد شد.   منتظر قسمت سوم داستان شگفت انگیز آتلانتیس باشید

بهشت گمشده

قرون متمادی از زمانیکه قاره آتلانتیس به اعماق سرد و تاریک آبهای سرد اقیانوس اطلس فرورفته می گذرد اما وجود این قاره هنوز معمایی است درتاریخ. اگر براستی آتلانتیسی وجود داشته، آنرا می بایست تمدنی متفاوت ازسایر تمدنها به حساب آورد. بر اساس نظریه دانشمندان این تمدن در ظرف مدتی کوتاهتر از یک روز بدون باقیماندن کوچکترین اثری ازصحنه روزگار ناپدید شد.

نام آتلانتیس معمولا همراه مکانهای اسرار آمیز دیگر از جمله اهرام مصر و  ‏استون هنج می آید. قدیمی ترین وکاملترین شواهد درباره اوج وحضیض این جزیره بزرگ ازطریق نوشته های افلاطون فیلسوف قرن چهارم پیش از میلاد مسیح بدست ما رسیده است. براساس نوشته های او آتلانتیس جزیره ای بوده سرشار از نعمت، باغات پر میوه وگله های بزرگ حیوانات گوناگون، در مرکز شهر خانه های مجلل درکنار کاخ سلطنتی و معبد پوزئیدون بزرگ قرار داشته.

اما نه جلال و نه طلا و عظمت نتوانست آنها را از بلایا مصون بدارد. مال اندوزی، حرص و ولع روز به روز بیشتر و باعث فساد این تمدن شد. براساس گفته های افلاطون تمامی این تمدن با مرگی شگفت انگیز ازمیان رفت. اگرچه سرزمینی که افلاطون به تصویرکشیده چیزی بیشتر از رویا نیست اما عده ای معتقداند که سرزمینی که غرق درطلا، نقره و مس بود، در کف اقیانوس درانتظار کشف شدن است. شاید روزی افسانه این بهشت گمشده در روی این کره خاکی واقعیت پیداکند.

«منتظر قسمت دوم داستان شگفت انگیز آتلانتیس باشید»